Toerclub Vrijburg noodweer

Maandagavond na een maand afwezigheid weer eens een rit meegereden met de Toerclub Vrijburg, het was tijdens deze trainingen de laatste weken alleen maar het spoor volgen van een paar man die aan kop rijden. Totaal geen overleg over de te volgen route en de afstand die op de trainingsavonden worden afgelegd, dat bepaalt de man die aan kop rijd. Maar ik ben maandagavond onbevangen begonnen aan de trainingrit het is tenslotte mijn probleem ik zadel hier andere in de groep niet mee op, want de andere volgen braaf de kopman. Het was wel leuk de reacties van mijn afwezigheid,begrip voor situatie, geblesseerd, vakantie, en goed dat ik weer terug ben, maar geen gezeur gewoon hardfietsen vanavond. Het zag er in het begin van de avond wat dreigend uit, boven de kust dreef een zware onweersbui  maar die konden we mooi ontwijken om richting Zuid-Beveland te rijden. Via Vlissingen-Oost rijden we richting de elektriciteit centrales van Borssele, van daaruit hebben we een rit gemaakt door het mooie gebied van de Zak van Zuid-Beveland. In het begin zag het er hoopvol uit er werd aan kop regelmatig gewisseld maar dat was al snel over, de zogenaamde kopman van de Toerclub nam zijn positie weer snel in en  een lang lint volgde gehoorzaam door de dreven van Zuid-Beveland. In de omgeving van Goes kregen we zicht op het aankomende slechte weer, we konden bijna alles aardig  redelijk ontwijken. In de Quarlespolder zag het er ineens erg verraderlijk slecht uit de lucht werd zwart, ik besluit om de groep te verlaten en via Arnemuiden terug te rijden naar huis, nog maar net buiten Arnemuiden steekt de wind op het  wordt nacht, ik besluit om ongeveer negen uur een schuilplaats op te zoeken. Ik vindt onderdak in een na later bleek een schuur vol met schapen, het was zo donker dat ik daar niets van had gezien, al snel kwam de bewoner van de naast liggende boerenwoning polshoogte nemen hoe de stand van zaken was met het slechte weer, ik heb me toen maar gemeld en vriendelijk gevraagd om hier te mogen schuilen. Ik werd gelijk gevraagd om mee naar binnen te gaan in de gezellige boeren keuken, ik werd  door een grote herdershond verwelkomt en besnuffeld. Ik viel  met mijn neus in de koffie wat een gastvrijheid aan een vreemde gast in fietsoutfit. Een kwartier later toen de bui in zijn alle hevigheid losbrak kwamen er regelmatig diverse hulpverleners auto’s langs rijden richting Kleverkerke. Na later bleek ging het om de crash met een  zweefvliegtuig op het vliegveld Midden-Zeeland, onmogelijk dat je met deze weersomstandigheden dan nog in de lucht zit. Om half tien vertrek ik vanuit mijn schuilplaats in Arnemuiden richting Middelburg voor de laatste 6 km, ik kom nagenoeg droog thuis al moet ik wel regelmatig  door fietspaden heen die vol gelopen zijn met regenwater. Om tien uur  ben ik thuis van deze enerverende rit en 89 km op de teller.

Advertenties

Een gedachte over “Toerclub Vrijburg noodweer

  1. Hoi Draver, mijn eerste reactie op het nieuwe blog. Het is wel mooi geworden.
    In een schuur met schapen en daarna de keuken in, wat een mooi avontuur. Ik kon het vandaag niet laten en ben van Amsterdam naar Groningen gefietst onder een altijd aanwezige licht tot donker grijze deken, af en toe een buitje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s