Wandeling Lac Bleu en Cabane des Aiguilles Rouges

Zaterdag 11 juli met de auto naar La Gouille om een wandeling te maken via het Lac Bleu naar de Berghut Cabane Aguilles Rouges, voor deze wandeling staat 3 uur aangegeven op de route bordjes naar de top. We parkeren de auto in het plaatsje La Gouille voor het Pension du Lac Bleu in La Gouille (1850 m.) vlakbij Arolla met Vlaamse uitbaters we hebben hier al eerder tijdens onze eerste wandeling al koffie genuttigd . Het eerste gedeelte gaat door het bos met Alpendennen en Lariksen en lage Jeneverbessen, we moeten ook een gedeelte door een snelstromend beekje lopen, al snel zijn we uit het bos en lopen de alpenweide in met weer een weids uitzicht op de Aiguilles Rouges, Mont Collon en de Pigne d’Arolla. Nu komen we bij het Lac Bleu wat in onze ogen een recreatief gebied ismet veel picknik tafels, het bergmeer is helderblauw en het heeft kristalhelder water, het meer wordt gevoed door water wat van de gletsjer door de puinhellingen heen sijpelt. Na Lac Bleu begint de route wat zwaarder te worden en passeren we berghut Remoinste du-Sex-Blanc hier besluiten we om wat te eten en te genieten in het Alpenzonnetje en van de stilte met zo nu en het gefluit van de Alpenmarmotten en de alarmroep van de Tapuit. Na de lunch krijgen we een zwaar stuk voor onze kiezen de puinhelling van Les Crosayes, onderweg komen we merkwaardig bouwsels tegen het blijken later steenmannen te zijn. Steenmannen worden gemaakt door wandelaars die regelmatig stenen op elkaar stapelen totdat er werkelijk een Steenman ontstaat, een teken dat je hier geweest ben. De Berghut komt steeds dichter bij en het laatste gedeelte moeten we zelfs door de eeuwige sneeuw ploeteren, wij in onze korte broek. De Cabane des Aguilles Rouges staat op de rand van een hoge rotswand en we hebben weer een adembenemend gezicht. Ik probeer via mijn kaart wat namen te vinden van dit hooggebergte in het oosten zien we de Aiguille de la Tsa en in het zuiden een paar bergen van meer dan 4000 meter hoog o.a. de Mont Collon. We besluiten maar eens naar binnen te gaan we bestellen een kop koffie en een stuk heerlijke appelcake, de koffie wordt geserveerd in soepbekers maar daar hebben we geen moeite mee. De prijzen zijn in verhouding met de hoogte van de berg wetende dat alles met een heli naar boven gebracht moet worden. Via dezelfde route volgen we de afdaling naar La Gouille de volgende keer nemen we de bus en dan kunnen we via een andere route terug naar Arolla. Na ruim vijf en een half uur bereiken we de auto en rijden terug naar de camping in Les Haudéres, waar ik eerst mijn wandelschoenen uit trek en mijn voeten laat afkoelen in een beekje met ijskoud helder water een heerlijke verkoeling.

 

Start in La Gouille

 

 

La Gouille

 

 

Lac Bleu

 

 

Wandelpad

 

 

Pulsatilla Vulgaris

 

 

Berghut in zicht

 

 

 

 

 

Puinhellingen

 

 

De eerste sneeuwvelden

 

 

Kruipend Nagelkruid

 

 

 

 

 

Laatste gedeelte door de sneeuw

 

 

Cabane des Aguilles Rouges

 

 

 

Heerlijk in de zon

 

 

2810 meter

 

 

Gletsjerranokel

 

 

Steenman

 

 

Stekelige Vederdistel

 

 

Advertenties

27 gedachtes over “Wandeling Lac Bleu en Cabane des Aiguilles Rouges

  1. Draver, weer prachtige foto’s, de bovenste bloem is de vruchtpluis van een anemonesoort.
    De tweede het Kruipende nagelkruid, prachtfoto!
    Drie alpenranonkel.
    Bij de distel heb ik alleen de Duitse naam gevonden Alpen-Kratzdistel [ Crisium spinosissinum]

  2. Heerlijk om even met je mee te mogen wandelen in de frisse berglucht, maar dan vanachter de pc.
    Mooi verwoord en mooie plaatjes!
    Zijn er trouwens nog Edelweissbloemetjes in `t wild?
    In Andalusië is ook een Aguillar (adelaar), niet rouge maar noir…
    Fijne voortzetting en groet,

  3. (Waarom niet tussen haakje in cursief),
    maar vind je ook niet dat een brouwseltje
    van gletsjer ranonkel, gestoofd bij nieuwe
    maan vermengd met harde stukjes kruipend
    nagelkruid uit een marmottenmaag tot een
    drankje moet leiden dat zelfs eucalypta te ver
    ging?

  4. Sorry Draver, maar ik kan me niet vinden in de positieve reakties hierboven.
    Ik zie alleen maar een vakantieverslag en vakantiekiekjes, mooie fotos´s niet. Dit is iets voor een verjaardagsfeestje, niet voor een blog over fotografie. Hoogstens een enkele die geschikt is voor een ansichtkaart van het gebied, maar zoals iedereen weet: dat zijn ook geen fotografische hoogstandjes meestal.
    Ook ik heb honderden, zo niet duizenden van dit soort foto´s gemaakt, die zijn echter nooit uitverkoren voor publikatie, zitten (en blijven) onopgemerkt in mijn achief.
    Een beetje zelfkritiek op z´n tijd kan geen kwaad lijkt me.
    Waarmee ik niet wil zeggen dat mijn foto´s allemaal altijd stukken beter zijn natuurlijk. Maar zoals gezegd; probeer op z´n minst even zelf te beoordelen of ze echt de moeite waard zijn voor publikatie.
    Deze foto´s ontlokken mij alleen maar: oefen nog even door, probeer iets meer van fotografie te snappen en kom dan nog eens terug met echt interessante plaatjes, alleen een goede techniek of camera is niet voldoende (integendeel waarschijnlijk). Compositie, standpunt, moment en onderwerpkeuze is belangrijk(er).
    (Enne, ik had heel kritische docenten fotografie, misschien heeft dat ook geholpen, dus doe er je voordeel mee)

  5. fredjquint is ook niet nodig dat iedereen een postieve reactie plaats, wat je aangeeft in je kritiek daar ben ik volop mee bezig, afgelopen winter een foto cursus gevolgd en dan merk je zelf dat een goede camera geen garantie is voor creatieve foto’s. Inzicht en cratieviteit is een gafe waar niet iedereen over beschikt, de beheerder van de blog over fotografie heeft altijd het recht om de plaatsing te verwijderen, daar heb ik ook geen moeite mee. Ik ben het wel met je eens dat mijn bijdrage wat meer in de sfeer van vakantieverslagen thuis hoort. Ik baalde vroeger altijd als ik op visite dia’s moest kijken, maar hier is het allemaal vrijblijvend. Toch dank voor je krtische noot
    En misschien Draaf ik ook wel een beetje door.

  6. Heerlijk om al dit moois mee te mogen aanschouwen, Draver.
    Jullie zaten hoog……ver boven de bomengrens, zo’n 2000 meter en nog hoger in de sneeuw.
    WOW.
    Wat kan dat water daar toch ECHT blauw zijn he?
    Dan te bedenken, dat ik over een weekje of twee, de bergen zelf ook weer zie.
    Ik verheug me er op en bedankt hier, voor de voorpret.
    Je foto’s zijn mooi.
    Trouwens, ben jij dat zelf daar, in de sneeuw?
    Groetjes van hier.

  7. Wauw, wat veel foto’s;-)) en wat een prachtige tocht, Draver. En je weet ook nog de namen van de planten te vertellen.
    Lopen jullie met wandelstokken (fijn bij klimmen en dalen)?
    Een gratis lesje uit het dierenrijk: dat Alpenmarmotten fluiten.
    Gestapelde Steenmannen zijn wij ook in afgelegen gebieden in Noorwegen tegengekomen.

  8. Wij kochten die van ons ik meen in oostenrijk. Daarna kwamen er allemaal ijzeren plaatjes op te zitten van plaatsen waar we zijn geweest.
    Bij dalen ontziet zo’n stok je kniëeën; heel belangrijk. en bij klimmen kan je jezelf aan de stok omhoog hijsen. Je weegt ineens tien kilo mindr;-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s